همه ما با کمکهای اولیه جسمی مانند بند آوردن خونریزی یا احیای تنفس آشنا هستیم؛ اما در شرایط بحرانی، کمکهای اولیه روانی نیز به همان اندازه حیاتیاند.
متخصصان سلامت روان تأکید میکنند که در لحظات اولیه بحران، واکنش درست اطرافیان میتواند از شدت آسیبهای روانی بکاهد و به بازگشت توانایی فرد برای مقابله با مشکلات کمک کند.
کمکهای اولیه روانی مجموعهای از مهارتهاست که هر فرد میتواند در نبود متخصص به کار گیرد. اصول اساسی این کمکها شامل موارد زیر است:
آزادی بیان: اجازه دهید فرد آسیبدیده احساسات خود را آزادانه بیان کند.
گوش دادن مسئولانه: بدون نصیحت یا قضاوت، تنها شنونده باشید.
پذیرش کامل: واکنشهای غیرمنتظره یا متفاوت فرد را بپذیرید.
تقویت همدلی و اعتماد: نشان دهید که حضور شما برای حمایت است نه قضاوت.
اطلاعرسانی درست: اطلاعات ضروری و قابل اعتماد را در اختیار فرد قرار دهید.
پروتکلهای کمک اولیه روانی نیز شامل برقراری ارتباط و نزدیکی، ایجاد امنیت و آرامش، تثبیت شرایط روانی، گردآوری اطلاعات و ارائه کمک عملی است. هدف اصلی این اقدامات، کاهش رنج عاطفی و جلوگیری از تبدیل بحران به تجربهای ویرانگر است.
به گزارش عصرایران، کارشناسان میگویند: «کمکهای اولیه روانی مانند پلی است که فرد آسیبدیده را تا رسیدن متخصص سلامت روان همراهی میکند.»
