فیلترهای سرامیکی ریخته گری

ماجرای یک عکس| ۱۰ پاکت سیگار کشیدم تا این عکس را چاپ کردم

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تایمز، امیر لطفیان از جمله افرادی بود که در هشت سال جنگ تحمیلی حضور داشت اما سلاحش با دیگر رزمندگان متفاومت بود. لطفیان با دوربین عکاسی اش لحظاتی از دفاع مقدس را ثبت کرده که حالا امروز جزو اسنادی است که از طلایی‌ترین روزهای تاریخ معاصر کشورمان به یادگار مانده است. او خاطره یکی از ماندگارترین عکاسی‌هایش را اینطور روایت می کند:  

عکاسی , جنگ , دفاع مقدس ,

آقای خامنه‌ای زمانی که رئیس جمهور بودند آمدند در محیط باز فرودگاه از رژه ۵ لشکر مسلح که تا آن موقع بی‌سابقه بود سان ببینند. تشریفات و سختگیری‌ها کاملاً برقرار بود و آقای آهنگران هم مشغول خواندن نوحه بود. آن لحظه با خودم فکر کردم یک عکس پانوراما بگیرم. الان دوربین‌هایی است که با بهترین کیفیت تصویر پانوراما را ثبت می‌کند اما آن وقت ها چنین چیزی نبود. با خودم فکر کردم چگونه یک خط فرضی داشته باشم و چطور این تصویر باید برش بخورد؟

به محافظ آقا گفتم: می خواهم پشت سر ایشان بمانم و عکس بگیرم. این درخواست را در دورانی داشتم که محافظ شخصیت‌ها می‌گفتند: اگر کسی نزدیک شد هر کاری که می‌توانید بکنید تا دور شود.

پیشنهاد میکنیم بخوانید:  زنان غزه با طیب خاطر و رضایت فرزندان خود را برای حضور درجبهه مقاومت تشویق می‌کنند

البته قبلش آقای آهنگران را واسطه کردم که او هم گفت: خیلی کار سختیه! گفتم: می‌دانم ولی عکسی می‌گیرم که حداقل در تاریخ همدان ماندگار باشد. وقتی خودم به محافظ گفتم، گفت: اصلا! اصلا! گفتم: ببین تو از پشت کمر بند مرا بگیر، اگر بخواهم کاری کنم تو سریع من را می کشی دیگه. تأکید هم کردم که یک فریم نیست، اگر حرکتم بدی باید دوباره بگیرم. بالاخره قبول کرد و من نزدیک به هفت فریم عکاسی کردم.

دو شبانه روز طول کشید تا آن را چاپ کنم. دقیقاً دو روز در لابراتوار ماندم و به هیچ کسی هم نگفتم چه اتفاقی دارد می‌افتد. در این مدت حدود ده پاکت سیگار کشیدم از بس به وجد می‌آمدم و ذوق می‌کردم. یکی از بچه‌ها شیطنت کرده بود و زودتر به آقای صوفی گفته بود. آقای صوفی مدیر کل ارشاد ما در همدان وقتی فهمید گفت اجازه بده این عکس را منتشر کنیم.

اکبر عالمی را حتماً می شناسید او از اساتید برجسته است و من شاگردش بودم. این عکس را به عنوان کار پایان ترمم ارائه کردم به او. تنها کسی که نمره بیست گرفت من بودم. آقای عالمی گفت: فقط برای این ۲۰ گرفتی چون حضور ذهن داشتی برای ثبت این عکس. بعد پرسید چطور این عکس را گرفتی؟ گفتم: فکر کنید در شرایطی گرفتم که یکی هم کمربندم را گرفته و دائم می‌گوید: تمومش کن! تمومش کن!

پیشنهاد میکنیم بخوانید:  شهرخبر - فیلم | عذاب یا امتحان الهی

برای او توضیح دادم که جایم را عوض نمی‌کردم فقط سر دوربین را به اندازه ذهن خودم تغییر می‌دادم که این کار بسیار کار سختی بود، شاید الان با شرایط آن وقت امکان گرفتن چنین عکسی نباشد.

شاید الان کسی نپرسد عکاس این عکس چه کسی است ولی این تصویر یک تصویر متفاوت است و به نظرم می‌تواند جزء خلاقیت‌های فردی حساب شود.

انتهای پیام/

دانه چیا برای تیروئید

Check Also

آرزو دارم همواره «معلم» باشم-تایمز

کریم منصوری، قاری و معلم قرآن در بیان اهمیت نقش معلم در رشد انسان با …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *