چند وضعیت ساده برای قرار دادن دستها هنگام خوابیدن به پهلو میتواند به کاهش فشار روی شانه و بازو کمک کند و از بروز دردها و آسیبهای طولانیمدت جلوگیری نماید.
حالت «دعا» (بهترین حالت برای شانهها)
دستهایتان را در حالی که کف دستهایتان را روی هم گذاشتهاید، در مقابل سینه خود قرار دهید. سپس دستهایتان را روی تشک یا کمی زیر بالش خود بگذارید. این وضعیت از فشار آمدن بر بازوی «پایینی» جلوگیری میکند و شانهها را در حالت خنثی نگه میدارد.
«بازوی بلند» با تکیهگاه
بازوی پایینی خود را مستقیماً در امتداد تشک، کمی زاویهدار به سمت بالا (نه مستقیماً زیر بدن) قرار دهید. سپس یک بالش کوچک و صاف زیر مچ دست و آرنج خود قرار دهید تا فشار روی اعصاب کاهش یابد.
«بالش بغل» (بهترین حالت برای بازو)
با بازوی بالایی خود یک بالش یا پتوی لوله شده را بغل کنید. دست پایینی خود را کمی جلوتر قرار دهید و آن را محکم به دندههایتان فشار ندهید. این وضعیت شانه بالایی شما را باز نگه میدارد و از گرد شدن آن جلوگیری میکند.
وضعیتهای مطلوب دیگر
بغل کردن بالش: قرار دادن یک بالشتک حمایتی بین بازوها به جلوگیری از افتادن شانه بالایی به جلو کمک میکند و مچ دست را در حالت خنثی و مستقیم نگه میدارد.
قرار دادن بازوها در جلو: بازوهای خود را به طور طبیعی با کمی خمیدگی در آرنج، در جلوی تنه خود قرار دهید. این کار شانهها و گردن را در یک خط خنثی نگه میدارد.
قرار دادن دستها در کنار بدن: قرار دادن دستها در امتداد بدن، یک وضعیت طبیعی است که خطر گیر کردن اعصاب شانه را کاهش میدهد.
از چه وضعیتهایی باید پرهیز کنید
قرار دادن دست پایینی زیر بالش زیر سرتان: این وضعیت جریان خون شانه و عضلات گرداننده شانه را تحت فشار قرار میدهد.
خم کردن شدید هر دو دست در مچ دستها به سمت سینه (حالت تی رکس): این وضعیت به مچ دست فشار میآورد. مچ دست خود را صاف نگه دارید تا از محدود شدن جریان خون یا فشرده شدن تونل کارپال جلوگیری شود.
